บัวผุด (Rafflesia kerrii Meijer) จัดเป็นพืชเบียนหรือพืชกาฝาก (parasitic plant) ในวงศ์ Rafflesiaceae ดอกของบัวผุดเกิดขึ้นบนพื้นดินหรือพบขึ้นบนเถาของพืชวงศ์องุ่นป่า

มีขนาดดอกใหญ่ที่สุดในบรรดาพรรณไม้ของประเทศไทย ซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 70-90 เซนติเมตร กลีบดอก (perigone lobe) มี 5-6 กลีบ มีลักษณะอวบน้ำสีแดงคล้ำและมีกลิ่นเหม็นคล้ายเนื้อเน่า เพื่อดึงดูดแมลงวันซึ่งจัดเป็นพาหะถ่ายละอองเรณูหลักมาช่วยผสมเกสร

นอกจาก “บัวผุด” แล้ว ในประเทศไทยยังพบพืชเบียนที่มีลักษณะคล้ายกัน คือ พืชสกุลกระโถน (Sapria Griff.)

แต่มีลักษณะทางสัณฐานวิทยาที่แตกต่างจากพืชสกุลบัวผุดที่ชัดเจน โดยพืชสกุลกระโถนมีเส้นผ่านศูนย์กลางดอกเพียง 8-20 เซนติเมตร และมีจำนวนกลีบรวม (perianth) จำนวน 10 กลีบ

พืชสกุลกระโถนมีสมาชิก 4 ชนิดกระจายพันธุ์บริเวณประเทศจีนและประเทศในภูมิภาคอินโด-พม่า (Indo-Burma) โดยในประเทศไทยพบพืชสกุลกระโถน จำนวน 2 ชนิดคือ กระโดนฤาษี (Sapria himalayana Griff.) ซึ่งพบในบริเวณภาคเหนือ และ กระโถนพระราม (Sapria ram Bänziger & B.Hansen) จัดเป็นพืชถิ่นเดียวพบกระจายพันธุ์บริเวณภาคตะวันตกและภาคใต้